[буриад аялгуу] (абаашгүй) Арчаагүй, унхиагүй, олхиогүй: аваашгүй хүн (арчаагүй хүн), аваашгүй үг (олхиогүй үг), аваашгүй эхнэр (унхиагүй эхнэр) [Г.Гантогтох. БAT].