[буриад аялгуу] ( ахирдаха) Хүчрэхгүй, хүч тэнхээ нь хүрэхгүй: ухаанаар ахирдах (ухаанаар дутах), биеэр ахирдах (биеэр намдах) [Г.Гантогтох. БAT].